About South Pelion

The political group "South Pelion –Municipality of Rollovers and Social Solidarity" led by Katerina Tserkezi issued the following announcement:

We thank all citizens of South Pelion who trusted us and voted for us, that in our meetings ,during  all those months of the election period , envisioned with us the progress and outlook that South Pelion could have, who supported and enriched our program with their own suggestions.

We asked (and ask) not only for a change but an overthrow of the current “old-fashioned” establishment and its expression at the Local Government. We failed to convince people to take a step back at their fears about the new, which we represent, and give some space to the hope of a better future for themselves and their place.

However, they gave us the opportunity to have a say in the City Council which is encouraging and makes us responsible towards them. All those months visiting our communities of South Pelion, we met people with whom we shook hands and exchanged our point of views.

We promise that we will be back soon and will have more conversations because our communication with people is what's most important.

Therefore, we proceed with our struggle and we shall be supporting everything good and constructive proposed to the City Council for the region, while criticizing everything unorthodox and outdated. Without hesitation, however, we will conflict with the policies that Troika and the IMF dictate for the Local Government.

Finally, we say that as a group we will not support any of the two candidates of South Pelion next Sunday. Our vision for the place, as said in our program,  is a far cry from their programs , which run under the memoranda and express a government policy of extermination of the  local government, an institution that defines strongly our democratic system.

Διαβάστε Περισσότερα

Για το Νότιο Πήλιο

Από το συνδυασμό «Νότιο Πήλιο-Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με επικεφαλής την Κατερίνα Τσερκέζη εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:

Ευχαριστούμε όλες και όλους τους δημότες Νοτίου Πηλίου που μας εμπιστεύτηκαν και ψήφισαν το συνδυασμό μας, που στις συναντήσεις μας, όλους αυτούς τους μήνες της προεκλογικής περιόδου, οραματίστηκαν μαζί μας την πρόοδο και την προοπτική που έχει το Νότιο Πήλιο, που στήριξαν και εμπλούτισαν με τις δικές τους προτάσεις το πρόγραμμά μας.

Ζητήσαμε (και ζητάμε) όχι απλώς την αλλαγή αλλά την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού των μνημονίων και της λιτότητας και των εκφραστών του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν μπορέσαμε όμως να πείσουμε τους πολίτες να κάνουν ένα βήμα πίσω τους φόβους τους για το νέο, που εκπροσωπούμε, και να δώσουν περιθώριο να αναδειχτεί η ελπίδα ενός καλύτερου αύριο για τους ίδιους και τον τόπο.

 Ωστόσο, μας έδωσαν την ευκαιρία να έχουμε λόγο στο Δημοτικό Συμβούλιο κι αυτό είναι ενθαρρυντικό και μας καθιστά υπεύθυνους απέναντί τους. Όλους αυτούς τους μήνες, στις περιοδείες μας στις κοινότητες του Νοτίου Πηλίου, γνωρίσαμε ανθρώπους με τους οποίους σφίξαμε τα χέρια και ανταλλάξαμε απόψεις. Υποσχόμαστε πως θα τους ξανασυναντήσουμε σύντομα και θα ξαναμιλήσουμε γιατί για μας η επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι ό,τι πολυτιμότερο.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, τον αγώνα μας και θα είμαστε παρόντες υποστηρίζοντας ό,τι καλό και εποικοδομητικό προτείνεται στο Δημοτικό Συμβούλιο για τον τόπο και παράλληλα επικρίνοντας ό,τι διαστρεβλωμένο και  παρωχημένο.   Ανυποχώρητα, πάντως, θα συγκρουστούμε με τις πολιτικές των μνημονίων, που υπαγορεύουν η τρόϊκα και το ΔΝΤ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Τέλος, δηλώνουμε ότι ως συνδυασμός δεν θα υποστηρίξουμε κανέναν από τους δυο υποψήφιους του Νοτίου Πηλίου στις επαναληπτικές εκλογές  της ερχόμενης Κυριακής.  Το δικό μας όραμα για τον τόπο, έτσι όπως το έχουμε καταθέσει στο πρόγραμμά μας, απέχει παρασάγγας από τα προγράμματά τους, τα οποία κινούνται στα πλαίσια των μνημονίων και εκφράζουν την κυβερνητική πολιτική του αφανισμού της Τοπικής αυτοδιοίκησης,  ενός θεσμού που αποτελεί την κορωνίδα της Δημοκρατίας. 

Διαβάστε Περισσότερα

Συνάντηση με την Ένωση Ξενοδόχων Μαγνησίας

Συνάντηση με τον Πρόεδρο και μέλη της Ένωσης Ξενοδόχων Μαγνησίας πραγματοποίησε την περασμένη Τρίτη 13 Μαΐου η υποψήφια Δήμαρχος Κατερίνα Τσερκέζη και υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι του συνδυασμού «Νότιο Πήλιο-Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης».

Η συνάντηση έγινε μετά από αίτημα της κ. Τσερκέζη να συναντηθεί και να ακούσει τις προτάσεις της Ένωσης για το καίριο θέμα του Τουρισμού και να αναπτύξει παράλληλα το πρόγραμμα του συνδυασμού για το ίδιο θέμα, το οποίο θεωρείται μείζον για την περιοχή.

Η πρώτη διαπίστωση από τον Πρόεδρο της Ένωσης κ. Γιώργο Ζαφείρη ήταν πως για πρώτη φορά κάποιος υποψήφιος ή εκλεγμένος του Δήμου Νοτίου Πηλίου πραγματοποιεί συνάντηση μαζί τους και ζητάει να ακούσει τις προτάσεις τους! Διαπίστωση που ξαφνιάζει αν αναλογιστεί κανείς πως ο Δήμος Νοτίου Πηλίου είναι ένας κατ’ εξοχήν Δήμος που βασίζει την οικονομία του στον τουρισμό.

Σύμφωνα με τις προτάσεις, που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της συνάντησης, από τα μέλη της Ένωσης, η επόμενη περίοδος πρέπει να σχεδιαστεί από τους αιρετούς με προτεραιότητες σε συνεργασία με τους ειδικούς για τον τουρισμό και όχι με υπερβολές για δημιουργία εντυπώσεων. Καταγράφοντας τα αιτήματά τους, οι αρμόδιοι του τουρισμού, αναφέρθηκαν στα βασικά και αυτονόητα ζητούμενα όπως: Έργα υποδομής που να δρομολογούν την αύξηση της τουριστικής επισκεψιμότητας (ανάδειξη πολιτιστικών θεμάτων-μνημείων, χώροι στάθμευσης, οργάνωση παραλιών, σωστή σήμανση, έλεγχος απορριμμάτων, ενημερωτικά φυλλάδια κ.ά.). Δημιουργία και προγραμματισμός πολιτιστικών εκδηλώσεων και τουριστικών δραστηριοτήτων, καθώς ο τουρίστας χρειάζεται προτάσεις κατά τη διάρκεια της διαμονής του σ΄έναν τόπο. Κι όλα αυτά χρειάζονται συνέργεια του Δήμου με την ιδιωτική πρωτοβουλία. Επίσης, ζητούμενο παραμένει ο Κοινός Φορέας Τουριστικής Προβολής σε συνέργεια και συνεργασία με την Περιφέρεια. Τέλος, η Ένωση Ξενοδόχων Μαγνησίας προτρέπει τους τοπικούς άρχοντες να αποφασίσουν όλοι μαζί δράσεις και προτεραιότητες για τον τουρισμό και να επιλέξουν την ουσιαστική συνεργασία με τους ιδιώτες.

Από την πλευρά της η υποψήφια Δήμαρχος Νοτίου Πηλίου κ.  Τσερκέζη δεσμεύτηκε για την συνεργασία με την καθ’ ύλην   αρμόδια  για τον τουρισμό Ένωση προκειμένου να αναδειχτεί ο τουρισμός στην περιοχή, συμφωνώντας πως πρέπει να ξεκινήσουμε από βασικές προτεραιότητες και υποστηρίζοντας την προσπάθεια για τον Κοινό Φορέα Τουριστικής Προβολής. 

Διαβάστε Περισσότερα

Για την έκθεση CERN στο Νεοχώρι

Με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης του CERN, που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Τετάρτη 7 Μαΐου, στο παλιό δημοτικό σχολείο Νεοχωρίου στο Νότιο Πήλιο, σε συνεργασία του Δήμου Νοτίου Πηλίου και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και με δεδομένο ότι η έκθεση θα λειτουργήσει μόνιμα στο εν λόγω κτήριο για το κοινό, ο συνδυασμός «Νότιο Πήλιο-Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης», με επικεφαλής την Κατερίνα Τσερκέζη, με αίσθημα ευθύνης επισημαίνει προς κάθε αρμόδιο κάποια σοβαρά προβλήματα που παρουσιάζει το κτήριο, έτσι όπως τα παρουσιάζει παρακάτω ο πολιτικός μηχανικός και υποψήφιος του συνδυασμού, Νικόλαος Πνιγούρας.

Ως συνδυασμός υπογραμμίζουμε πως υποστηρίζουμε τέτοιου είδους εκδηλώσεις, οι οποίες δίνουν ζωντάνια στις κοινότητες του Νοτίου Πηλίου, ωστόσο πιστεύουμε ότι δεν  πρέπει να γίνονται βεβιασμένα σε ακατάλληλα κτήρια για το κοινό, προκειμένου να ενταχθούν στο προεκλογικό πρόγραμμα του κάθε συνδυασμού, εν προκειμένω του νυν δημάρχου, για εντυπωσιασμό. Να σημειωθεί ότι η πραγματοποίηση της συγκεκριμένης εκδήλωσης συζητιέται στο Δήμο  πάνω από δύο χρόνια και πραγματοποιήθηκε τώρα ελάχιστες μέρες πριν τις εκλογές της 18^ης Μαΐου!

Η πραγματογνωμοσύνη όμως του πολιτικού μηχανικού υπογραμμίζει τις υποψίες και τις αντιρρήσεις μας για τη λειτουργία της συγκεκριμένης  έκθεσης, γεννώντας καίρια ερωτήματα τα οποία πρέπει να απαντηθούν από τους αρμόδιους:

«Ο κάτωθι υπογράφων Νικόλαος Πνιγούρας, Πολιτικός Μηχανικός, Α.Μ. ΤΕΕ 36162, κάτοικος Χόρτου Αργαλαστής του Δήμου Νοτίου Πηλίου, τον Οκτώβριο του 2011, κατόπιν προφορικού αιτήματος της αντιδημάρχου του Δ.Δ. Αφετών κας Μ. Παπαβασιλείου, προέβην (αφιλοκερδώς) σε αυτοψία-πραγματογνωμοσύνη στο άρτι αναστηλωθέν κτίριο του πρώην Δημοτικού Σχολείου Νεοχωρίου, το οποίο κατά δήλωσή  της έβριθε προβλημάτων.

Κατά τη διάρκεια της αυτοψίας διαπίστωσα τα εξής:

1.      Το δάπεδο του κτιρίου ήταν πλημμυρισμένο από νερά

2.      Το ξύλινο δάπεδο της σκηνής ήταν παραμορφωμένο από την παρουσία νερών

3.      Σε όλη την εξωτερική πλευρά της περιμετρικής τοιχοποιίας ήταν εμφανής η διαρκής ροή ομβρίων υδάτων.

Μελετώντας το ιστορικό της αναστήλωσης του ως άνω κτιρίου διαπίστωσα ότι η αρχική μελέτη προέβλεπε την επικάλυψη της στέγης με κεραμίδια, σε αντίθεση με το ισχύον Π.Δ. για τους όρους δόμησης στους οικισμούς του Πηλίου, και ότι κατόπιν καταγγελίας στην αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία του Ν. Μαγνησίας, τα ως άνω κεραμίδια αντικαταστάθηκαν με πλάκες από σχιστόλιθο (τις γνωστές πλάκες Πηλίου). Οι πλάκες αυτές είναι πολλαπλάσιου βάρους από τα κεραμίδια, με αποτέλεσμα την αστοχία του υπάρχοντος σκελετού της στέγης και την εισροή εντός του κτιρίου ομβρίων υδάτων, καθιστώντας παράλληλα απαγορευτική τη χρήση του κτιρίου εως την αποκατάσταση-αντικατάσταση του σκελετού ώστε να παραλαμβάνει τα υπερκείμενα φορτία με ασφάλεια και να μην υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης της σκεπής.

Τα αποτελέσματα της αυτοψίας-πραγματογνωμοσύνης γνωστοποίησα στον αντιδήμαρχο κ. Κ. Παπαμαρκάκη και στον Δήμαρχο κ. Φουρτούνα.

Επειδή πληροφορήθηκα ότι την Τετάρτη 7 Μαΐου έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης του CERN (η οποία θα είναι μόνιμη) στο ως άνω κτίριο σε συνεργασία του Δήμου Νοτίου Πηλίου και του Παν/μιου Θεσσαλίας και στη συνέχεια την έκθεση θα επισκέπτονται κοινό και μαθητές, θεωρώ υποχρέωσή μου να υποβάλλω αρχικά στον Δήμαρχο κ. Φουρτούνα το ερώτημα κατά πόσο έχουν γίνει οι απαιτούμενες εργασίες αποκατάστασης-αντικατάστασης του ξύλινου σκελετού της στέγης, κατόπιν των προβλεπόμενων από το νόμο διαδικασιών, ούτως ώστε να έχει αποφευχθεί ο κίνδυνος κατάρρευσής της με τραγικές συνέπειες για τους επισκέπτες».

Διαβάστε Περισσότερα

Αύριο στην Αργαλαστή

Τα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου της Κ. Τσερκέζη

Τα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου του συνδυασμού «Νότιο Πήλιο - Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με υποψήφια Δήμαρχο την Κατερίνα Τσερκέζη θα πραγματοποιηθούν αύριο Κυριακή 11 Μαΐου, στις 11 το πρωί στην Αργαλαστή.

Επίσης κατά τη διάρκεια των εγκαινίων θα γίνει παρουσίαση των υποψηφίων αλλά και του προγράμματος του Συνδυασμού. Στην εκδήλωση αναμένεται να παραβρεθεί και ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Μαγνησίας για να εκφράσει  τη στήριξή του στο Συνδυασμό.

Διαβάστε Περισσότερα

Οι junior υποψήφιες του Ν. Πηλίου ~ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ

Η εκτίμηση ότι «Οι νέοι δεν ασχολούνται με την πολιτική» δεν ισχύει για το Δήμο Νοτίου Πηλίου καθώς στα ψηφοδέλτια των συνδυασμών του για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές «πρωταγωνιστούν» φρέσκα πρόσωπα, με καινούργιες ιδέες και όρεξη να ασχοληθούν με τα κοινά.

Ο στόχος τους είναι να συμβάλλουν με τις δυνάμεις τους και να προσφέρουν ότι καλύτερο μπορούν στον τόπο τους. Κοινός παρανομαστής της επιλογής τους να συμμετέχουν στα κοινά η πεποίθηση ότι η αδράνεια και η αμέτοχη στάση δεν είναι λύση για τα προβλήματα του τόπου αλλά και των νέων γενικότερα.

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ εντόπισε τις νεότερες υποψήφιες που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια των συνδυασμών του Νοτίου Πηλίου και τις παρουσιάζει. Κοινό σημείο αποτελεί το γεγονός ότι και οι τρεις νεαρές υποψήφιες εκπροσωπούν την τοπική κοινότητα Τρικερίου.

Η Μαρία Πνιγούρα λέει:

Με το συνδυασμό «Νότιο Πήλιο - Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με υποψήφια Δήμαρχο την Κατερίνα Τσερκέζη, συμμετέχει η 25χρονη Μαρία Πνιγούρα η οποίο είναι η μικρότερη που στελεχώνει το ψηφοδέλτιο.

Η 25χρονη Μαρία ερωτηθείς για την απόφασή της να είναι υποψήφια, αναφέρει ότι συμμετέχει στις εκλογές -ως μέρος του συνδυασμού- γιατί κουράστηκε να την εκπροσωπούν άνθρωποι με «ξύλινο», πολιτικό λόγο που κοιτούν μόνο το συμφέρον τους.

Χαρακτηριστικά η Μαρία τονίζει: «Σε αυτό το συνδυασμό είδα πολλές ομάδες ανθρώπων, όπως οι νέοι, που μέχρι σήμερα δε τους έχει δοθεί ποτέ ο λόγος. Αντρες και γυναίκες που βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα του τόπου -δε τα διαβάζουν σε μια εφημερίδα- και ο καθένας με τον τρόπο του θα συνεισφέρει στην επίλυσή τους, προωθώντας την πολύπλευρη αντιμετώπιση των ζητημάτων. Βέβαια, ο σημαντικότερος λόγος που εξηγεί τη συμμετοχή μου είναι η αμέτοχη στάση του μεγαλύτερου ποσοστού των πολιτών. Συνειδητοποίησα τα τελευταία χρόνια πως βρισκόμαστε σε αδιέξοδο και πως για να αλλάξει οριστικά αυτή η κατάσταση χρειάζεται η ενεργή συμμετοχή όλων ανεξαιρέτως και δε μπορούμε πλέον να περιμένουμε ένα μάννα εξ’ ουρανού».

Στη συνέχεια ερωτηθείς για το μήνυμα που θέλει να στείλει μέσω της συμμετοχής στις εκλογές, η 25χρονη Μαρίαδηλώνει : «Το μήνυμα που θέλω να δώσω με την υποψηφιότητά μου είναι ότι δε το κάνω για την προσωπική μου προβολή, αλλά για την ενίσχυση των ιδεών και των προτάσεων που υποστηρίζουμε όλοι οι υποψήφιοι του συνδυασμού, όπως η ομαδικότητα και η αλληλεγγύη. Οφείλουμε όλοι να αναλάβουμε το μερίδιο της ευθύνης μας και να κινητοποιηθούμε. Τουλάχιστον έτσι θα έχουμε τη συνείδησή μας καθαρή, ότι κάναμε δηλαδή ό,τι μπορούσαμε για να αλλάξουμε αυτά που μας δυσαρεστούν».

Ρεπορτάζ: ΑΘΗΝΑ ΤΣΙΡΓΗ

http://www.taxydromos.gr/article.php?id=122239&cat=1

Διαβάστε Περισσότερα

Απόψεις για τον Πρωτογενή Τομέα

Του συνδυασμού «Νότιο Πήλιο-Δήμος Ανατροπής και    Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με επικεφαλής την Κατερίνα Τσερκέζη

Ο πρωτογενής τομέας μαζί με τον τουρισμό είναι τα στοιχεία που μπορούν να προσδώσουν την ταυτότητα της περιοχής. Ευτυχώς για τον τόπο μας υπάρχει η δυνατότητα μιας τέτοιας προοπτικής, δυστυχώς όμως η απαξίωση και η έλλειψη ενδιαφέροντος από τους τοπικούς άρχοντες δεν επέτρεψαν την αποτύπωση ενός σχεδίου με μια τέτοια κατεύθυνση, οι δε κινήσεις και προσπάθειες χαρακτηρίζονται επιεικώς ως ανεπαρκείς ή  προεκλογικές, όπως η προβολή του ντοκιμαντέρ για το Νότιο Πήλιο.

Για την αποτύπωση ενός προγράμματος που αφορά τον πρωτογενή τομέα πρέπει να αναζητηθούν οι δραστηριότητες που αναπτύχτηκαν διαχρονικά στα όρια του Δήμου. Ιδιαίτερο στοιχείο η «απομόνωση» του Δήμου, μιας και συνορεύει μόνο σε μια του πλευρά με άλλη περιοχή, που μπορεί να αποτελέσει μοναδικό πλεονέκτημα σε ό,τι αφορά την εντοπιότητα και τον χαρακτηρισμό των παραγόμενων προϊόντων.

Αυτές οι δραστηριότητες αναφέρονται στη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τα δάση, τα λατομεία.

----Στην Γεωργία πρωτεύοντα ρόλο παίζει η ελαιοκαλλιέργεια, που καλύπτει το σύνολο του Δήμου, αλλά και η καλλιέργεια της μηλιάς, της αχλαδιάς, της συκιάς, του αμπελιού κ.ά., που αποτελούν σημαντικές πηγές εισοδήματος για τους κατοίκους. Η εμπειρία των κατοίκων στις καλλιέργειες, οι τοπικές ποικιλίες, η φύση και τα χαρακτηριστικά του εδάφους, καθώς και το ήπιο κλίμα έχουν δώσει προϊόντα με αναγνωρησιμότητα, όπως τα σύκα Αργαλαστής, τα μήλα Νεοχωρίου, τα αχλάδια Κορώπης κ.ά.

Η ενθάρρυνση της δημιουργίας ενός συνεταιρισμού, που θα καλύπτει το σύνολο του Δήμου, αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την αυτόνομη ανάπτυξη της γεωργίας της περιοχής και της δημιουργίας ταυτότητας προϊόντων. Η διάλυση των πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών, ακόμη και εκείνων που δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα και η δημιουργία ενός συνεταιρισμού με εγγενή προβλήματα και με την παράλληλη απορρόφηση των επενδύσεων, περιουσία των αγροτών της κάθε περιοχής, δεν μπορεί να αποτελέσει εγγύηση ανάπτυξης. Η δημιουργία σύγχρονου ελαιοτριβείου ή η συνεργασία με ήδη υπάρχοντα, η δημιουργία εγκατάστασης-τυποποίησης ελαιολάδου, η συνεργασία με υπάρχουσες μονάδες επεξεργασίας ελιάς, θα μπορούσαν να δώσουν πάλι αξία στα προϊόντα του ελαιόδεντρου, που τόσα έχει προσφέρει στην τοπική ανάπτυξη, ιδίως κατά το παρελθόν.

Η συλλογή και τυποποίηση των άλλων προϊόντων με τη δημιουργία ξηραντηρίου-τυποποιητηρίου, αποθηκευτικών χώρων, μπορεί να δώσει ώθηση σε περιοχές που υστερούν λόγω θέσεως και δεν μπορούν να αναπτύξουν εύκολα άλλες δραστηριότητες όπως ο τουρισμός. Το σύκο Αργαλαστής έχει καταγραφεί ως ένα εξαιρετικό προϊόν που ακόμη και σήμερα μνημονεύεται από πολλούς ανθρώπους που έτυχε να το δοκιμάσουν.

Σημαντικός τομέας ανάπτυξης, επίσης, μπορεί να προέλθει από την αξιοποίηση των αυτοφυών ή καλλιεργούμενων βοτάνων και αρωματικών φυτών με υποστήριξη από το Δήμο για την κατάλληλη υποδομή.

Αξίζει αναφοράς η κίνηση ξένων, που κατοικούν μόνιμα στο Δήμο Ν. Πηλίου, οι οποίοι εκτιμώντας την αξία των τοπικών προϊόντων τα προωθούν, αφού τα τυποποιήσουν, στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικό είναι το βιολογικό ελαιόλαδο που εμπορεύονται, ως προϊόν Ν. Πηλίου, με αρκετή επιτυχία και διακρίσεις.

----Στην κτηνοτροφία τα δεδομένα είναι διαφορετικά λόγω της φύσεως της εργασίας. Η έλλειψη βοσκοτόπων, η γενικότερη πορεία της κτηνοτροφίας, δεν αφήνει περιθώρια για μια ουσιώδη παρέμβαση στην οικονομική ανάπτυξη. Το καθοριστικό εργαλείο είναι η ύπαρξη της τοπικής φυλής του Πηλίου αλλά  ο μικρός αριθμός των υπαρχόντων ζώων και η απροθυμία των νέων ανθρώπων να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία δεν αφήνει περιθώρια για ανάπτυξη. Η προσπάθεια ένταξης του συνόλου του πληθυσμού της φυλής Πηλίου σε πρόγραμμα προστασίας, με την δημιουργία σε τοπικό επίπεδο κέντρου προστασίας και ανάπτυξης της φυλής, θα αποτελέσει στόχο μας και σε δεύτερο στάδιο η δημιουργία από τον συνεταιρισμό μαζί με την ομάδα των κτηνοτρόφων μικρού τυροκομείου για την παραγωγή τυριού από «πρόβειο γάλα φυλής Πηλίου» αλλά και άλλων προϊόντων.

----Η αλιεία, η ναυτιλία και η ναυπήγηση αποτέλεσε κύρια απασχόληση των κατοίκων του Δήμου, όπως του Τρικερίου. Η δημιουργία και αποπεράτωση αλιευτικών καταφυγίων, όπως της Αγ. Κυριακής Τρικερίου, και χώρων υποδοχής των αλιευτικών, της διαχείρισης των ψαριών κλπ αποτελεί σημαντικό στοιχείο ανάπτυξης. Αυτά σε συνδυασμό με την δημιουργία σε επιλεγμένες θέσεις μαρίνων τουριστικών σκαφών θα δώσει εργασία και ανάπτυξη στην περιοχή.

----Τα δάση δεν πρέπει να αντιμετωπισθούν μόνο σαν ένα μέρος του φυσικού πλούτου της περιοχής αλλά και σαν μια ευκαιρία ανάπτυξης δραστηριοτήτων με σαφή περιβαλλοντικό χαρακτήρα. Το παράδειγμα του Συλλόγου των Φίλων των Καλντεριμιών, που με συλλογική πρωτοβουλία ανέδειξαν μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά που οι τοπικοί παράγοντες δεν μπόρεσαν να φανταστούν και να υλοποιήσουν, αποτελεί χρήσιμο παράδειγμα. Η ενεργός στήριξη από τον Δήμο τέτοιων πρωτοβουλιών θα είναι δεδομένη. Επίσης, η ανάπτυξη απλών καταφυγίων-στεγάστρων σε διάφορες διαδρομές, η υλική υποστήριξη, η ανάδειξη του έργου που έχει γίνει θα δώσουν άλλη διάσταση στην προσπάθεια προσέλκυσης ατόμων που τους αρέσουν τέτοιου είδους  δραστηριότητες. Η εθελοντική δράση, παράλληλα, πολιτών σε κάθε κοινότητα, για την προστασία των δασών από πυρκαγιές (κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες) θα βρει την υποστήριξη του Δήμου με κάθε τρόπο. Τέλος, ο Δήμος πρέπει να διεκδικήσει δυναμικά από το Δασαρχείο Βόλου και άλλους αρμόδιους φορείς, την προστασία των δασικών περιοχών από την παράνομη υλοτομία που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια λόγω της όξυνσης της οικονομικής κρίσης.

----Τα λατομεία. Η περιοχή του Νοτίου Πηλίου είναι ένας από τους λίγους τόπους που έχουν στο υπέδαφός τους τέτοιου είδους και τέτοιας ποιότητας πλάκες. Οι πιθανές εξελίξεις σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των λατομείων πρέπει να δρομολογήσουν ενέργειες που θα βοηθήσουν την ανάπτυξη με παράλληλη οριοθέτηση των περιοχών και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος. Η διευκόλυνση ατόμων από την περιοχή που θέλουν να ασχοληθούν με αυτή την εργασία θεωρείται αυτονόητη.

Συμπληρωματικά, και επειδή υπάρχει αλληλεπίδραση με την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, της μεταποίησης αλλά και της τουριστικής ανάπτυξης, θα διερευνηθεί το θέμα του ΣΧΟΑΠ, προκειμένου να επεξεργαστούμε ένα σχέδιο ανάπτυξης οικισμών και δραστηριοτήτων σύμφωνα με τις απαιτήσεις, τα συμφέροντα, την ιδιοσυγκρασία και τη διευκόλυνση του ντόπιου πληθυσμού. Η ενεργός συμμετοχή του πληθυσμού, με λαϊκές συνελεύσεις, στην ενημέρωση και τις αποφάσεις θεωρείται απαραίτητη και αποτελεί δέσμευση από την μεριά του συνδυασμού, μιας και η τοπική κοινωνία έχει τη δυνατότητα παρέμβασης και λόγου στη διαμόρφωση του νέου σχεδίου.

Γενικά η προσπάθεια του Δήμου θα επικεντρωθεί σε διάφορα επίπεδα:

-με την έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση των πολιτών, σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, για τα προγράμματα που αφορούν συγκεκριμένες δραστηριότητες με τη λειτουργία γραφείου ενημέρωσης.

-με την ενθάρρυνση διαδικασιών ανάπτυξης συλλογικών δραστηριοτήτων.

-με τη βοήθεια στη διαδικασία υλοποίησης.

-με την υποστήριξη σε ό,τι αφορά απαραίτητες υποδομές.

-με την διαφήμιση και την προώθηση των τοπικών προϊόντων.

Διαβάστε Περισσότερα

Οι υποψήφιοι του συνδυασμού

Επισήμως πλέον κατατέθηκε και οριστικοποιήθηκε σήμερα ο συνδυασμός μας «Νότιο Πήλιο-Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με τις εξής υποψηφιότητες:

Υποψήφια Δήμαρχος Κατερίνα Τσερκέζη του Παντελή

Υποψήφιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι

 Εκλογική Περιφέρεια Αργαλαστής
Βαλής Γεώργιος του Αλεξάνδρου
Κούνος Νικόλαος του Δημητρίου
Κουτσοβαγγέλης Θεόδωρος του Δημητρίου
Πνιγούρας Νικόλαος του Δημητρίου
Ψιμοπούλου Κλεοπάτρα του Αγαμέμνονα 

Υποψήφιοι Σύμβουλοι και Εκπρόσωποι Τοπικής Κοινότητας

 Τοπική Κοινότητα Αργαλαστής
 Στάμος Παρίσης του Γεωργίου

Τοπική Κοινότητα Μετοχίου 
Ράπτης Άγγελος του Αθανασίου

 Εκλογική Περιφέρεια Αφετών
 Αραβάνης Ανδρέας του Αποστόλη
Γαλάνης Δημήτρης του Κωνσταντίνου
Ζάτας (Παγασαίος) Σταμάτης του Χρήστου
Κουντούρη Ιωάννα του Χρήστου
Παλατζά Καλλιόπη του Κωνσταντίνου
 Τσακανίκας Αντώνης του Δημητρίου

Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου
Κατσίκα Μαρία του Ιωάννη

Τοπική Κοινότητα Συκής
 Κουτσίκος Δημήτρης του Κωνσταντίνου
Τσανταρλιώτου Αγγέλα του Επαμεινώνδα

 Εκλογική Περιφέρεια Μηλεών
Βεργοζήσης Ευάγγελος του Αποστόλου
 Βλάχου Πολυξένη-Γεωργία του Νέστωρα 
Γουλιώτη Σοφία του Ευσταθίου 
Κουγιουμτζόγλου Κυριάκος  του Δημητρίου
Κουτσίκος Κωνσταντίνος του Ιωάννη
Παντελής Αποστόλης του Διανέλλου
Σνέλεμπραντ Αρνιολντίνα (Ντιάνα) του Φέρντιναντ
Στεριόπουλος Γιάννης του Χρήστου

Τοπική Κοινότητα Μηλεών
Μηλιοπούλου Ολυμπία του Γρηγορίου

Τοπική Κοινότητα Καλών Νερών
Σαλιαρέλης Αλέξης του Ευστρατίου

Τοπική Κοινότητα Βυζίτσας
Δούκα Ελένη του Αποστόλου

Τοπική Κοινότητα Αγ. Γεωργίου Νηλείας
 Τσιαμασφύρης Τάσος του Αντωνίου

 Εκλογική Περιφέρεια Σηπιάδος
Βαμβακά Αθηνά του Νικολάου
Βουραζέρη Ελένη του Ευσταθίου
Μεϊντάνης Σπύρος του Παρασκευά
 Παλαμιδάς Αλέκος του Σταματίου
Πανάρετος Γιώργος του Κυριάκου

Τοπική Κοινότητα Λαύκου
Μπουκουβίλου Αργυρώ του Τρύφωνα

Τοπική Κοινότητα Μηλίνας
 Βλαχάκης Δημήτρης του Ιωάννη

Τοπική Κοινότητα Προμυρίου
 Φίλων Φίλιππος του Αθανασίου

 Εκλογική Περιφέρεια Τρικερίου
 Πασιάς Ιωάννης του Ευάγγελου
Πνιγούρα Μαρία του Νικολάου
Τσιργής Ιωάννης του Κωνσταντίνου
Τσιρέπας Παντελής του Χρήστου

Διαβάστε Περισσότερα

«Η μάχη της κάλπης» στο Πήλιο

«Η μάχη της κάλπης» ξεκίνησε στην περιφέρεια του Νομού με αρκετές ήδη ανατροπές στη συγκρότηση των ψηφοδελτίων. Για όσους γνωρίζουν τον εκλογικό και πολιτικό χάρτη ανά περιοχή, τόσο το Ανατολικό Πήλιο όσο και το Νότιο Πήλιο θα είναι δύο από τις περιοχές που το βράδυ της Κυριακής των αυτοδιοικητικών εκλογών , τα αποτελέσματα θα αναμένονται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Αθηνά Τσιργή 

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ έθεσε στους υποψήφιους δημάρχους τόσο στο Δήμο Ζαγοράς - Μουρεσίου όσο και στο Νότιο Πήλιο το ερώτημα «ποιο είναι το διακύβευμα αυτών των εκλογών για να απαντήσουν :

Στο Νότιο Πήλιο

Κατερίνα Τσερκέζη: «Θέλουμε να έχουμε φωνή, μέσα από τα Τοπικά και Δημοτικά Συμβούλια, μέσα από Επιτροπές, μέσα από ουσιώδη διαβούλευση και Λαϊκές Συνελεύσεις και όχι από προαποφασισμένες διαδικασίες, όπως γινόταν μέχρι σήμερα.

Η πρόοδος και η ανάπτυξη του Ν. Πηλίου απαιτεί μια άλλη οικονομική και κοινωνική δέσμευση με διαφάνεια και ισότητα στη διαχείριση του προϋπολογισμού του Δήμου, αλλά και των φυσικών πόρων, με κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς δείκτες. Τα νερά, η γη, τα δάση, η θάλασσα και οι παράκτιες περιοχές, είναι το κοινό κεφάλαιο των κατοίκων, το οποίο μπορούν να αξιοποιήσουν αλλά και να το διατηρήσουν για τις επόμενες γενεές.

Αντίθετα η «μεγαλομανία» με «μεγάλα έργα» και η εμμονή των «ξένων» επενδυτών να εκμεταλλευτούν το φυσικό πλούτο της περιοχής, καταλήγουν εύκολα στην παραβίαση των συμφωνηθέντων όρων, σε οικονομική αδιαφάνεια και στη καταστροφή του περιβάλλοντος. Ακόμα, για να πάει ο τόπος μας μπροστά, μαζί με την εξασφάλιση θέσεων εργασίας, θα πρέπει να προσφέρονται υπηρεσίες υψηλού επιπέδου στη Παιδεία, στην Υγεία και στις Δημόσιες Μεταφορές».

http://www.taxydromos.gr/article.php?id=120507&cat=1

Διαβάστε Περισσότερα

Με την Ηρώ Διώτη και τον Γιώργο Σταμπουλή

Το βράδυ της Μ. Τρίτης, 15 Απριλίου, έγιναν στο Βόλο τα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου της περιφερειακής παράταξης «Δρόμος Ανατροπής για τη Θεσσαλία της ευημερίας-της αλληλεγγύης-της οικολογίας» (οδ. Γαλλίας μεταξύ Ιωλκού και Αντωνοπούλου).

 Η υποψήφια Περιφερειάρχης Θεσσαλίας του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη παρουσίασε τον υποψήφιο Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας Γιώργο Σταμπουλή καθώς και τους υποψήφιους περιφερειακούς συμβούλους από τη Μαγνησία, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι: «Πιστεύουμε ότι η Θεσσαλία έχει τεράστιες δυνατότητες και η πιο μεγάλη της δύναμη είναι οι ίδιοι της οι άνθρωποι και το περιβάλλον που διαθέτει. Αυτά είναι τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Με ένα σχέδιο, λοιπόν, που θα στηρίζεται σ’ αυτούς τους ανθρώπους και θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες, μπορούμε να ανοίξουμε, όσο δύσκολο και να είναι, έναν άλλο δρόμο για τη Θεσσαλία, και αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε. Τον δρόμο μας θα τον βρούμε με αγώνα, αλληλεγγύη, θέληση για κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια». 

Διαβάστε Περισσότερα

Η υποψήφια Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Ηρώ Διώτη στο Βόλο

«Για να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές της υποτέλειας. Για να συμμετέχουν οι πολίτες στις αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή μας και το μέλλον μας. Για ένα διαφορετικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της Θεσσαλίας και την αύξηση της απασχόλησης. Μπορούμε να ανοίξουμε, όσο δύσκολο και να’ ναι, ένα άλλο δρόμο για τη Θεσσαλία…και αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε».

Αυτά, μεταξύ άλλων, από την Ηρώ Διώτη που βρέθηκε στο Βόλο την Παρασκευή 4/4 το βράδυ, μαζί με τον υποψήφιο Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας Γιώργο Σταμπουλή, τον βουλευτή Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Μεϊκόπουλο και τον υπεύθυνο του Τομέα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Σταθάκη.

Διαβάστε Περισσότερα

Νότιο Πήλιο: Η χωροταξική αποκλιμάκωση προϋπόθεση πρωτογενούς δημοκρατίας

Του Θεοχάρη Βλάχου

Με 7 φορές μεγαλύτερη έκταση και 2 φορές περισσότερο πληθυσμό από τον μέσο όρο των Δήμων στην ΕΕ των 27 κρατών, στο καλλικρατικό Νότιο Πήλιο των 370 τετραγωνικών χιλιομέτρων επιφάνειας και 10.500 κατοίκων η εγκαθίδρυση μιας νέας αρχιτεκτονικής και ενός νέου θεσμικού πλαισίου που θα προσδιορίζει με σαφήνεια τις αρμοδιότητες κάθε επιπέδου και θα προβλέπει με ακρίβεια την κατανομή των απαιτούμενων πόρων και των αντίστοιχων επενδυτικών μέσων είναι αιτούμενο “ζωής” και συνέχισης της ύπαρξης του.
Είναι θέμα τεράστιας σημασίας  να έρθει μπροστά στους δημότες αυτού του αχανούς μορφώματος προς συζήτηση μια νέα λεπτομερή μελέτη της δημοτικής επικράτειας, με στόχο οι λειτουργικές αλλαγές που θα προτείνονται να δομούνται στη βάση οργανικών κοινωνικοοικονομικών και πολιτιστικών ενοτήτων που να έχουν υψηλό βαθμό εσωτερικής χωρικής συνοχής.
Καταρχήν τα τρία επίπεδα γενικής διοίκησης θα πρέπει να κατανέμονται στον Κεντρικό Τομέα, την Περιφέρεια καιτον Δήμο, με σαφώς προσδιορισμένες αρμοδιότητες και οικονομικά μέσα. Η βασική αρχή που θα πρέπει να χαρακτηρίζει τη Δημόσια Διοίκηση  είναι μικρότερες και επιτελικά προσανατολισμένες κεντρικές διοικήσεις και πολυπληθείς τοπικές υπηρεσίες κοντά στον πολίτη με:

1. Μεταφορά εξουσιών, αρμοδιοτήτων και πόρων από το κέντρο προς τους περιφερειακούς και τοπικούς δημόσιους θεσμούς.

2. Επικέντρωση κεντρικής διοίκησης στον καθορισμό των βασικών αναπτυξιακών στόχων, στην κατάρτιση και στο συντονισμό του γενικού οικονομικού προγραμματισμού, στον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, στον σχεδιασμό κατανομής επενδύσεων, στη χάραξη κατευθυντήριων γραμμών στα θέματα οικονομικής, περιβαλλοντικής, κοινωνικής κλπ πολιτικής.

3. Ριζική αναδιοργάνωση της αυτοδιοίκησης.

Οι περιφέρειες να μεταβληθούν σε βασικούς θεσμούς ανάπτυξης και οι Δήμοι να είναι συνδιαμορφωτές και διαχειριστές του κοινωνικού κράτους. Η τοπική πολιτική εξουσία και διοίκηση να παρεμβαίνει και να απαντά αποτελεσματικά στα προβλήματα καθημερινότητας του πολίτη.

Ομως και κάθε ολοκληρωμένη πολιτική, επομένως και η χωρική πολιτική, δεν  θα πρέπει να εξαντλείται μόνο στους θεσμούς. Πρέπει να συνδυάζεται με προγράμματα δράσης, με επιχειρησιακά προγράμματα, με χρηματοδοτικούς πόρους, με οργανωτική και τεχνική στήριξη, για να είναι ολοκληρωμένη. Γιατί οι θεσμοί από μόνοι τους στην Ελλάδα δεν είναι αρκετοί.

Αλλάζουν τα θεσμικά πλαίσια προτού ακόμα εφαρμοσθούν, προτού να υπάρξει εμπειρία αυτού του θεσμικού πλαισίου. Η έλλειψη της θεσμικής μνήμης “παραγνωρίζει” ποσοτικές και ποιοτικές ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας. Στον «Καλλικράτη» ως βασικός στόχος αναφέρεται η επίτευξη οικονομικά βιώσιμων Δήμων. Όμως κανένας Δήμος δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμος. Σήμερα στην Ελλάδα ο μέσος όρος πληθυσμού ανά Δήμο είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Ήδη από τον «Καποδίστρια» ο κάθε Δήμος είχε μέσο όρο πληθυσμού 11.000 άτομα, τη στιγμή που σε άλλα ανεπτυγμένα κράτη (Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία) –στα οποία λειτουργεί καλύτερα η

Αυτοδιοίκηση– έχουν πολύ χαμηλότερο πληθυσμό ανά Δήμο. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η οικονομική βιωσιμότητα ενός Δήμου, η οποία αναζητείται βάσει μεγέθους πληθυσμού, έκτασης κ.λπ. Το ζητούμενο είναι η λειτουργική βιωσιμότητα, από τη στιγμή που αναφερόμαστε σε δημόσιους φορείς, είναι η πολιτική, διοικητική, τεχνογνωστική και διαχειριστική επάρκεια.

Τα δεδομένα όμως της πραγματικότητας μετά την πρώτη περίοδο της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης συνοψίζονται στα ακόλουθα σημεία:

Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;

Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.

Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;

Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:

•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.

•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.

•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.

•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.1. Μεταφορά εξουσιών, αρμοδιοτήτων και πόρων από το κέντρο προς τους περιφερειακούς και τοπικούς δημόσιους θεσμούς.

2. Επικέντρωση κεντρικής διοίκησης στον καθορισμό των βασικών αναπτυξιακών στόχων, στην κατάρτιση και στο συντονισμό του γενικού οικονομικού προγραμματισμού, στον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, στον σχεδιασμό κατανομής επενδύσεων, στη χάραξη κατευθυντήριων γραμμών στα θέματα οικονομικής, περιβαλλοντικής, κοινωνικής κλπ πολιτικής.

3. Ριζική αναδιοργάνωση της αυτοδιοίκησης.

Οι περιφέρειες να μεταβληθούν σε βασικούς θεσμούς ανάπτυξης και οι Δήμοι να είναι συνδιαμορφωτές και διαχειριστές του κοινωνικού κράτους. Η τοπική πολιτική εξουσία και διοίκηση να παρεμβαίνει και να απαντά αποτελεσματικά στα προβλήματα καθημερινότητας του πολίτη.

Ομως και κάθε ολοκληρωμένη πολιτική, επομένως και η χωρική πολιτική, δεν  θα πρέπει να εξαντλείται μόνο στους θεσμούς. Πρέπει να συνδυάζεται με προγράμματα δράσης, με επιχειρησιακά προγράμματα, με χρηματοδοτικούς πόρους, με οργανωτική και τεχνική στήριξη, για να είναι ολοκληρωμένη. Γιατί οι θεσμοί από μόνοι τους στην Ελλάδα δεν είναι αρκετοί.

Αλλάζουν τα θεσμικά πλαίσια προτού ακόμα εφαρμοσθούν, προτού να υπάρξει εμπειρία αυτού του θεσμικού πλαισίου. Η έλλειψη της θεσμικής μνήμης “παραγνωρίζει” ποσοτικές και ποιοτικές ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας. Στον «Καλλικράτη» ως βασικός στόχος αναφέρεται η επίτευξη οικονομικά βιώσιμων Δήμων. Όμως κανένας Δήμος δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμος. Σήμερα στην Ελλάδα ο μέσος όρος πληθυσμού ανά Δήμο είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Ήδη από τον «Καποδίστρια» ο κάθε Δήμος είχε μέσο όρο πληθυσμού 11.000 άτομα, τη στιγμή που σε άλλα ανεπτυγμένα κράτη (Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία) –στα οποία λειτουργεί καλύτερα η

Αυτοδιοίκηση– έχουν πολύ χαμηλότερο πληθυσμό ανά Δήμο. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η οικονομική βιωσιμότητα ενός Δήμου, η οποία αναζητείται βάσει μεγέθους πληθυσμού, έκτασης κ.λπ. Το ζητούμενο είναι η λειτουργική βιωσιμότητα, από τη στιγμή που αναφερόμαστε σε δημόσιους φορείς, είναι η πολιτική, διοικητική, τεχνογνωστική και διαχειριστική επάρκεια.

Τα δεδομένα όμως της πραγματικότητας μετά την πρώτη περίοδο της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης συνοψίζονται στα ακόλουθα σημεία:

Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;

Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.

Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;

Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:

•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.

•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.

•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.

•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.2. Επικέντρωση κεντρικής διοίκησης στον καθορισμό των βασικών αναπτυξιακών στόχων, στην κατάρτιση και στο συντονισμό του γενικού οικονομικού προγραμματισμού, στον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, στον σχεδιασμό κατανομής επενδύσεων, στη χάραξη κατευθυντήριων γραμμών στα θέματα οικονομικής, περιβαλλοντικής, κοινωνικής κλπ πολιτικής.

3. Ριζική αναδιοργάνωση της αυτοδιοίκησης.

Οι περιφέρειες να μεταβληθούν σε βασικούς θεσμούς ανάπτυξης και οι Δήμοι να είναι συνδιαμορφωτές και διαχειριστές του κοινωνικού κράτους. Η τοπική πολιτική εξουσία και διοίκηση να παρεμβαίνει και να απαντά αποτελεσματικά στα προβλήματα καθημερινότητας του πολίτη.

Ομως και κάθε ολοκληρωμένη πολιτική, επομένως και η χωρική πολιτική, δεν  θα πρέπει να εξαντλείται μόνο στους θεσμούς. Πρέπει να συνδυάζεται με προγράμματα δράσης, με επιχειρησιακά προγράμματα, με χρηματοδοτικούς πόρους, με οργανωτική και τεχνική στήριξη, για να είναι ολοκληρωμένη. Γιατί οι θεσμοί από μόνοι τους στην Ελλάδα δεν είναι αρκετοί.

Αλλάζουν τα θεσμικά πλαίσια προτού ακόμα εφαρμοσθούν, προτού να υπάρξει εμπειρία αυτού του θεσμικού πλαισίου. Η έλλειψη της θεσμικής μνήμης “παραγνωρίζει” ποσοτικές και ποιοτικές ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας. Στον «Καλλικράτη» ως βασικός στόχος αναφέρεται η επίτευξη οικονομικά βιώσιμων Δήμων. Όμως κανένας Δήμος δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμος. Σήμερα στην Ελλάδα ο μέσος όρος πληθυσμού ανά Δήμο είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Ήδη από τον «Καποδίστρια» ο κάθε Δήμος είχε μέσο όρο πληθυσμού 11.000 άτομα, τη στιγμή που σε άλλα ανεπτυγμένα κράτη (Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία) –στα οποία λειτουργεί καλύτερα η

Αυτοδιοίκηση– έχουν πολύ χαμηλότερο πληθυσμό ανά Δήμο. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η οικονομική βιωσιμότητα ενός Δήμου, η οποία αναζητείται βάσει μεγέθους πληθυσμού, έκτασης κ.λπ. Το ζητούμενο είναι η λειτουργική βιωσιμότητα, από τη στιγμή που αναφερόμαστε σε δημόσιους φορείς, είναι η πολιτική, διοικητική, τεχνογνωστική και διαχειριστική επάρκεια.

Τα δεδομένα όμως της πραγματικότητας μετά την πρώτη περίοδο της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης συνοψίζονται στα ακόλουθα σημεία:

Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;

Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.

Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;

Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:

•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.

•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.

•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.

•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.3. Ριζική αναδιοργάνωση της αυτοδιοίκησης.

Οι περιφέρειες να μεταβληθούν σε βασικούς θεσμούς ανάπτυξης και οι Δήμοι να είναι συνδιαμορφωτές και διαχειριστές του κοινωνικού κράτους. Η τοπική πολιτική εξουσία και διοίκηση να παρεμβαίνει και να απαντά αποτελεσματικά στα προβλήματα καθημερινότητας του πολίτη.

Ομως και κάθε ολοκληρωμένη πολιτική, επομένως και η χωρική πολιτική, δεν  θα πρέπει να εξαντλείται μόνο στους θεσμούς. Πρέπει να συνδυάζεται με προγράμματα δράσης, με επιχειρησιακά προγράμματα, με χρηματοδοτικούς πόρους, με οργανωτική και τεχνική στήριξη, για να είναι ολοκληρωμένη. Γιατί οι θεσμοί από μόνοι τους στην Ελλάδα δεν είναι αρκετοί.

Αλλάζουν τα θεσμικά πλαίσια προτού ακόμα εφαρμοσθούν, προτού να υπάρξει εμπειρία αυτού του θεσμικού πλαισίου. Η έλλειψη της θεσμικής μνήμης “παραγνωρίζει” ποσοτικές και ποιοτικές ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας. Στον «Καλλικράτη» ως βασικός στόχος αναφέρεται η επίτευξη οικονομικά βιώσιμων Δήμων. Όμως κανένας Δήμος δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμος. Σήμερα στην Ελλάδα ο μέσος όρος πληθυσμού ανά Δήμο είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Ήδη από τον «Καποδίστρια» ο κάθε Δήμος είχε μέσο όρο πληθυσμού 11.000 άτομα, τη στιγμή που σε άλλα ανεπτυγμένα κράτη (Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία) –στα οποία λειτουργεί καλύτερα η

Αυτοδιοίκηση– έχουν πολύ χαμηλότερο πληθυσμό ανά Δήμο. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η οικονομική βιωσιμότητα ενός Δήμου, η οποία αναζητείται βάσει μεγέθους πληθυσμού, έκτασης κ.λπ. Το ζητούμενο είναι η λειτουργική βιωσιμότητα, από τη στιγμή που αναφερόμαστε σε δημόσιους φορείς, είναι η πολιτική, διοικητική, τεχνογνωστική και διαχειριστική επάρκεια.

Τα δεδομένα όμως της πραγματικότητας μετά την πρώτη περίοδο της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης συνοψίζονται στα ακόλουθα σημεία:

Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;

Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.

Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;

Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:

•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.

•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.

•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.

•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.Οι περιφέρειες να μεταβληθούν σε βασικούς θεσμούς ανάπτυξης και οι Δήμοι να είναι συνδιαμορφωτές και διαχειριστές του κοινωνικού κράτους. Η τοπική πολιτική εξουσία και διοίκηση να παρεμβαίνει και να απαντά αποτελεσματικά στα προβλήματα καθημερινότητας του πολίτη. Ομως και κάθε ολοκληρωμένη πολιτική, επομένως και η χωρική πολιτική, δεν  θα πρέπει να εξαντλείται μόνο στους θεσμούς. Πρέπει να συνδυάζεται με προγράμματα δράσης, με επιχειρησιακά προγράμματα, με χρηματοδοτικούς πόρους, με οργανωτική και τεχνική στήριξη, για να είναι ολοκληρωμένη. Γιατί οι θεσμοί από μόνοι τους στην Ελλάδα δεν είναι αρκετοί.Αλλάζουν τα θεσμικά πλαίσια προτού ακόμα εφαρμοσθούν, προτού να υπάρξει εμπειρία αυτού του θεσμικού πλαισίου. Η έλλειψη της θεσμικής μνήμης “παραγνωρίζει” ποσοτικές και ποιοτικές ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας. Στον «Καλλικράτη» ως βασικός στόχος αναφέρεται η επίτευξη οικονομικά βιώσιμων Δήμων. Όμως κανένας Δήμος δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμος. Σήμερα στην Ελλάδα ο μέσος όρος πληθυσμού ανά Δήμο είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Ήδη από τον «Καποδίστρια» ο κάθε Δήμος είχε μέσο όρο πληθυσμού 11.000 άτομα, τη στιγμή που σε άλλα ανεπτυγμένα κράτη (Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία) –στα οποία λειτουργεί καλύτερα η Αυτοδιοίκηση– έχουν πολύ χαμηλότερο πληθυσμό ανά Δήμο. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η οικονομική βιωσιμότητα ενός Δήμου, η οποία αναζητείται βάσει μεγέθους πληθυσμού, έκτασης κ.λπ. Το ζητούμενο είναι η λειτουργική βιωσιμότητα, από τη στιγμή που αναφερόμαστε σε δημόσιους φορείς, είναι η πολιτική, διοικητική, τεχνογνωστική και διαχειριστική επάρκεια.

Τα δεδομένα όμως της πραγματικότητας μετά την πρώτη περίοδο της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης συνοψίζονται στα ακόλουθα σημεία:

Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;

Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.

Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;

Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:

•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.

•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.

•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.

•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.Τα δεδομένα όμως της πραγματικότητας μετά την πρώτη περίοδο της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης συνοψίζονται στα ακόλουθα σημεία:

Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;

Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.

Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;

Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:

•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.

•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.

•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.

•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.Ο “Καλλικρατικός” σχεδιασμός, προχώρησε στην αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να έχει προηγηθεί μια αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 2739 (Καποδίστριας). Δεν απάντησε στα ερωτήματα: αν πέτυχε και πού το σχέδιο Καποδίστριας, που απέτυχε και γιατί, ποια ήταν τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, ποια από αυτά λύθηκαν και ποια όχι στα 12 χρόνια εφαρμογής του. Υποστηρίχθηκε ότι με τον ¨Καλλικράτη” η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών. Αντίθετα, καθίσταται σχεδόν αναγκαία η συγκρότηση «κομματικών» συνδυασμών με πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων, ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ..  ή ότι έχει απομείνει από αυτά. Εξάλλου, για ποια ισχυροποίηση και δημοκρατική νομιμοποίηση της Αυτοδιοίκησης μπορούμε να μιλάμε χωρίς την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της;Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην απόδοση ενισχυμένων αρμοδιοτήτων τη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, απουσιάζει η οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά. Έτσι, είναι αδύνατο να εκτιμηθεί το εύρος των αρμοδιοτήτων, η σχέση τους μεταξύ των δύο επιπέδων αυτοδιοίκησης αλλά και η σχέση της Αυτοδιοίκησης με τη Κεντρική Διοίκηση.Το ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Πρώτο, ο “Καλλικράτης” απέδωσε στην Αυτοδιοίκηση αυτά που οφείλει; Δεύτερο, από ποιες πηγές και με ποιες διαδικασίες θα χρηματοδοτείται στο εξής, όταν μάλιστα στο σχέδιο “Καλλικράτης” υπάρχει η παραδοχή ότι με τον Καποδίστρια η Πολιτεία δεν στήριξε τους Ο. Τ. Α. με επαρκή χρηματοδότηση (παρ. 49); Θα το κάνει τώρα; Τρίτο, τι εννοούν οι συντάκτες του “Καλλικράτη” όταν λένε ότι οι νέοι Δήμοι θα αναλάβουν «…και δημοσιονομικές ευθύνες» (παρ. 51); Μήπως σκοπεύουν να τους μετατρέψουν σε φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς;Τα μη επεξεργασμένα κριτήρια χωροθέτησης. Η αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια (παρ. 51) δεν διασφαλίζει την ορθότητα των επιλογών οι οποίες κρατούνται κρυφές. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν. Δ. κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση την εκλογική τους δύναμη κατά περιοχή. Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.Μία “άλλη” αντίληψη για τα αυτοδιοικητικά δρώμενα στο Νότιο Πήλιο είναι αναγκαία. Με τόλμη και ύστατη αποφασιστικότητα ο παραδοσιακά χιμαζόμενος χώρος μεταξύ των εκπροσώπων του πάλαι πότε δικομματικού ανταγωνισμού ήρθε η ώρα να βρει τον σύγχρονο δρόμο του αφήνοντας πίσω του πεπαλαιωμένες πρακτικές της λογικής “ενός ανδρός αρχή” και “με εντολή Δημάρχου”, θα συμπληρώνει και θα συμπληρώνεται δε αυτή από τους άξονες:•Της συνολικής επέμβασης σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική διοίκηση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση) με σαφείς ρόλους και συγκεκριμενοποίηση των αρχών της εγγύτητας, της επικουρικότητας και της τοπικής αυτονομίας.•Της καθιέρωσής της απλής αναλογικής με στόχο την δημοκρατικότερη συγκρότηση των οργάνων και την αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα όργανα της Αυτοδιοίκησης, εξασφαλίζοντας και τη δημοκρατική νομιμοποίηση τους.•Της διασφάλισης της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση των υποθέσεων τους και στην άσκηση της τοπικής δημοκρατίας, της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας.•Της πλήρης εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ανακατανομή των φορολογικών πόρων μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης χωρίς την επιβολή νέων φόρων.•Της οργανωτικής ανασυγκρότησης της Αυτοδιοίκησης με τους απαραίτητους ανθρώπινους πόρους για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.

Διαβάστε Περισσότερα